لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در این بررسی ارزش غذایی تفاله های لیمو و پرتقال عمل آوری شده با قارچ نوروسپورا سیتوفیلا از طریق تجزیه شیمیایی، ضرایب هضمی ماده خشک و ماده آلی به روش in vitro، تجزیه پذیری ماده خشک و پروتئین خام به روش in sacco مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج بدست آمده بوسیله آزمون t مقایسه شدند. مقادیر پروتئین خام، خاکستر خام، ماده آلی، دیواره سلولی و دیواره سلولی بدون همی سلولز برای تفاله لیموی عمل آوری نشده به ترتیب 21.3, 93.8, 6.2, 6.3 و 17.9، تفاله لیموی عمل آوری شده 12.7, 89.4, 10.6, 25.1 و 6.8، تفاله پرتقال عمل آوری نشده 26.1, 94.5, 6.5, 6.8 و 20.3 و تفاله پرتقال عمل آوری شده 18.5, 91.9, 8.1, 23.2 و 15 درصد بود. تفاوت تجزیه شیمیایی انجام شده بین نمونه های عمل آوری نشده و شده هر دو نوع تفاله در سطح (P<0.01) معنی دار بود. ضرایب هضمی ماده خشک و آلی و ماده آلی قابل هضم در ماده خشک برای تفاله لیموی عمل آوری نشده به ترتیب 80.5, 79.3 و 75.5، تفاله لیموی عمل آوری شده 93.5, 91.4 و (P<0.01) 83.5، تفاله پرتقال عمل آوری نشده 82.8, 81.5 و 78.2 و تفاله پرتقال عمل آوری شده 94.5, 91.2 و 86.9 درصد (P<0.01) گردید. تفاوت در ضرایب هضمی انجام شده بین نمونه های عمل آوری نشده و شده هر دو نوع تفاله در سطح (P<0.01) معنی دار بود. تجزیه پذیری ماده خشک (با سرعت عبور 0.05) تفاله لیموی عمل آوری نشده 66.3، تفاله لیموی عمل آوری شده 75.2، تفاله پرتقال عمل آوری نشده 68.7 و تفاله پرتقال عمل آوری شده 75.5 درصد بود. تفاوت در تجزیه پذیری ماده خشک انجام شده بین نمونه های عمل آوری نشده و شده هر دو نوع تفاله در سطح (P<0.01) معنی دار بود. میزان تجزیه پذیری موثر پروتئین (با سرعت عبور 0.05) برای تفاله لیموی عمل آوری نشده و عمل آوری به ترتیب 12.1 و 73.7 و برای تفاله پرتقال عمل آوری نشده و عمل آوری شده 14.8 و 77.8 درصد گردید. تفاوت در تجزیه پذیری موثر پروتئین انجام شده بین نمونه های عمل آوری نشده و شده هر دو نوع تفاله در سطح (P<0.01) معنی دار بود. به طور کلی، عمل آوری تفاله مرکبات با قارچ نوروسپورا سیتوفیلا باعث بهبود غلظت پروتئین، افزایش ضرایب هضمی و تجزیه پذیری موثر پروتئین گردید.

این پژوهش به منظور تعیین ارزش غذایی سیلاژ خوراک کامل تفاله پرتقال انجام شد. سه جیره آزمایشی شامل: 1) سیلاژ خوراک کامل برپایه تفاله پرتقال همراه با کاه گندم و کنسانتره، 2) جیره کاملاً مخلوط بر پایه سیلاژ ذرت، کاه گندم و کنسانتره 3) جیره کاملاً مخلوط بر پایه یونجه، کاه و کنسانتره در تغذیه گوسفند نر بالغ مورد مقایسه قرار گرفت. ماده خشک سیلاژ آزمایشی 28 تا 5/28 درصد و pH نیز 8/3 تا 9/3 بود که حاکی از کیفیت مطلوب سیلاژ بود. قابلیت هضم ماده خشک، ماده آلی و انرژی قابل متابولیسم سیلاژ خوراک کامل بالاتر از دو جیره دیگر بود (05/0>p). مصرف ماده خشک، ماده آلی و الیاف نامحلول در شوینده خنثی درجیره حاوی سیلاژ ذرت کاهش داشت (05/0 >p). مصرف ماده خشک قابل هضم و ماده آلی قابل هضم سیلاژ خوراک کامل بالاتر از دو جیره دیگر بود (05/0 >p). مقدارpH شکمبه در تحت تأثیر جیره غذایی قرار نگرفت، به جز این که در جیره حاوی سیلاژ ذرت در ساعت صفر پایین تر بود. جیره حاوی سیلاژ ذرت منتج به افزایش نیتروژن آمونیاکی شکمبه در ساعت صفر شد اما سه ساعت پس از خوراک دادن، جیره های حاوی سیلاژ ذرت و سیلاژ تفاله پرتقال مشابه و بالاتر از جیره بدون سیلاژ بود(05/0>p) اما در ساعت شش، بعد از خوراک دهی، تفاوت معنی داری بین جیره ها مشاهده نشد. نتایج نشان داد که می توان با استفاده از تفاله تر پرتقال همراه با کاه و کنسانتره، سیلاژ خوراک کامل تهیه نمود که دارای کیفیت و ارزش غذایی مناسبی باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDf) مراجعه فرمایید.

سابقه و هدف: یکی از اهداف مهم دندانپزشک، حفظ حیات پالپ می باشد. بنابراین مراحل درمان تا حد امکان باید در جهت تامین این هدف باشند. در موارد اکسپوز مستقیم پالپ، پوشاندن پالپ یکی از درمانهای ایده آل است. طی سالهای متمادی مواد مختلفی جهت پوشاندن ناحیه اکسپوز پالپ بکار برده شده اند. اما ماده انتخابی در حال حاضر هیدروکسید کلسیم می باشد. ولی تحقیقات مختلف نشان داده اند که هیدروکسید کلسیم در بعضی موارد، موجب تحلیل داخلی و یا کلسیفیکاسیون پالپ می شود. در سال 1993، ماده جدیدی بنام MTA معرفی شد. توانائی سیل MTA در آزمایشات نشت باکتری برتر از بقیه مواد رایج بوده، سمیت آن نسبت به مواد دیگر کمتر است. در ضمن این ماده موتاژن نیست و استفاده از آن در حیوانات هیچ مشکلی را ایجاد نکرده است.مواد و روش ها: در تحقیق حاضر، از 22 دندان عقل سالم فک بالای انسان استفاده شد. دندانها بعد از بی حسی و رعایت اصول ایزولاسیون توسط MTA و هیدروکسید کلسیم در دو گروه و در یک محیط دهانی پالپ کپ مستقیم شدند. در نهایت پس از گذشت 1 هفته، 2 ماه، 3 ماه، 4 ماه و 6 ماه، دندانها از دهان خارج شده، تعداد 14 نمونه بعد از انجام مراحل آزمایشگاهی جهت بررسی هیستوپاتولوژیک آماده شدند.یافته ها: نتایج حاصل نشان داد که در نمونه های MTA، سد عاجی از ضخامت بیشتر و پالپ از التهاب خفیف تری برخوردار بوده است. همچنین این ماده موجب حفظ حیات پالپ گشته، فاقد واکنش جسم خارجی بوده است.نتیجه گیری: بنابراین MTA میتواند جایگزینی مناسب برای هیدروکسید کلسیم در حفظ حیات پالپ باشد.

به منظور بررسی اثر جایگزینی تفاله خشک مرکبات به جای جو بر عملکرد گاوهای شیری، تعداد 8 راس گاو شیرده هلشتاین با میانگین روزهای شیردهی 15±75 و وزن زنده 50 ±550 کیلوگرم در قالب یک طرح مربع لاتین 4×4 به چهار تیمار غذایی شامل جیره های حاوی 0، 5، 10 و 15 درصد تفاله خشک مرکبات اختصاص داده شد. طول هر دوره 21 روز شامل 14 روز دوره عادت پذیری و 7 روز دوره نمونه گیری بود. افزایش سطح تفاله مرکبات در جیره اثر معنی داری بر مصرف ماده خشک روزانه نداشت، هر چند با افزایش سطح تفاله، مصرف ماده خشک روند کاهشی نشان داد. قابلیت هضم ماده خشک، دیواره سلولی، چربی خام، تولید شیر و ترکیبات آن، گلوکز پلاسما و نیتروژن اوره ای خون تحت تاثیر تیمارها قرار نگرفت. غلظت تری گلیسرید خون گاوها در تیمار 2 و 4 به طور معنی داری بالاتر از تیمار 1 و 3 بود (p<0.05). غلظت نیتروژنی آمونیاکی برای تیمارهای 1، 2، 3 و 4 به ترتیب 20.08، 19.96، 19.53 و 19.01 میلی گرم در دسی لیتر و pH مایع شکمبه 6.45، 6.52، 6.69 و 6.71 بود. زمان مصرف خوراک، زمان نشخوار و کل فعالیت جویدن تحت تاثیر تیمارها قرار نگرفت، هرچند با افزایش سطح تفاله خشک مرکبات در جیره زمان نشخوار و کل فعالیت جوویدن روند افزایشی و زمان مصرف خوراک روند کاهشی داشت. با توجه به عدم کاهش عملکرد دام در اثر جایگزینی تفاله با جو، استفاده از این تولید فرعی مادامیکه توجیهاقتصادی داشته باشد، قابل توصیه است.

در این تحقیق اثر جایگزینی سطوح مختلف تفاله مرکبات خشک شده به جای دانه جو در جیره غذایی 24 رأس بره نر نژاد تالشی در طی 84 روز با چهار تیمار و شش تکرار برای هر تیمار بررسی شد. مقدار جو در جیره غذایی شاهد 50 درصد در نظر گرفته شد که با 33، 66 و 100 درصد تفاله مرکبات با تجزیه پذیری ماده خشک 67.4 درصد جایگزین شد. بر اساس نتایج آزمایش حاضر، اختلاف معنی داری بین افزایش وزن روزانه در کل دوره و ضریب تبدیل غذایی در سه تیمار شاهد، 33 و 66 درصد جایگزینی نبود در حالی که تیمار 100 درصد جایگزینی به طور معنی داری از افزایش وزن روزانه کمتر و ضریب تبدیل غذایی بالاتری برخوردار بود (P<0.05). هیچ اختلاف آماری در غلظت اوره سرم خون بین تیمارهای مختلف مشاهده نشد (P<0.05) ولی غلظت گلوکز سرم خون در تیمار 100 درصد جایگزینی (60.28mg/dL) پایین تر از سایر تیمارها بود (P<0.05). بر اساس نتایج تحقیق حاضر جایگزینی جو با تفاله مرکبات سطح 66 درصد در جیره غذایی بره های نژاد تالشی از نظر اقتصادی پیشنهاد می شود.